ΠΟΥΡΕΣ ΜΕΛΙΤΖΑΝΑΣ για να συνοδέψετε τα ψητά σας!!

Τσικνοπέμπτη σήμερα και είμαστε στην μέση των αποκριών!! Η μέρα προστάζει κάρβουνα, τζάκια, φούρνο, ή ταβέρνα αλλά σίγουρα καλή διάθεση και καλή παρέα. Προτείνω λοιπόν ένα συνοδευτικό για ότι κι αν ψήσετε απόψε, ( αν ψήσετε σπίτι ), το οποίο είναι εύκολο και πολύ πολύ νόστιμο. Εγώ το συνόδεψα με ψητά φιλετάκια κοτόπουλου.

Πάμε να το ετοιμάσουμε...

ΥΛΙΚΑ

3 μεγάλες μελιτζάνες φλάσκες

1/2 δόση μπεσαμέλ

100 gr τριμμένη γραβιέρα

ΜΠΕΣΑΜΕΛ

Ζεσταίνουμε 3 κτ. σπ. ελαιόλαδο και ρίχνουμε 1 και 1/2 κτ. σπ. αλεύρι. Ανακατεύουμε συνέχεια με σύρμα να ψηθεί το αλεύρι και στην συνέχεια προσθέτουμε 1 κούπα χλιαρό γάλα. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα μέχρι να πάρει η κρέμα μια απαλή μορφή. Να μήν πήξει εντελώς! Νοστιμίζουμε με ελάχιστο αλάτι. 

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Ψήνουμε τις μελιτζάνες στην ψησταριά, στο τζάκι ή στο γκριλ. Όπου κι αν τις ψήσουμε θα γίνουν το ίδιο καλές, απλά στα κάρβουνα παίρνουν την γνωστή μυρωδιά "καπνιστού" και γίνετε ακόμα πιο νόστιμος ο πουρές μας. Τις αφήνουμε να κρυώσουν και τις ξεφλουδίζουμε. Ψιλοκόβουμε την σάρκα τους και τις αφήνουμε στην άκρη.

Ετοιμάζουμε μια ελαφριά δόση μπεσαμέλ και την ανακατεύουμε με την μελιτζάνα. προσθέτουμε το τυρί, αλάτι και πιπέρι. Ο πουρές μας είναι έτοιμος να συνοδέψει ότι είδους κρέας θα φάμε απόψε.

Εύχομαι να περάσετε όλοι μια όμορφη Τσικνοπέμπτη, γεμάτη μεζέδες, κρασάκι, χορό καλή παρέα και πολύ πολύ γέλιο!!!!

Και του χρόνου:)

Γκιοζλεμέ - Gözleme

Gözleme είναι μια πολύ γευστική παραδοσιακή τουρκική χειροποίητη πίτα. Το ζυμάρι ανοίγεται σε πολύ λεπτό φύλλο, γεμίζεται με διάφορα απλά υλικά και ψήνεται (παραδοσιακά), πάνω σε SAC. 
SAJ ή SAC, είναι ένα θολωτό μεταλικό σκεύος, που χρησιμοποιείται για να ψήνουν ψωμί. Τοποθετείται πάνω στη φωτιά, και η ζύμη ψήνεται πάνω σ’ αυτό.

Το όνομα προέρχεται από την τουρκική λέξη Goz που σημαίνει μάτι. Αυτό εξηγείται από το γεγονός, ότι κατά τη διάρκεια του ψησίματος, η ζύμη πετάει «μάτια» (φουσκάλες) ξεροψημένα.
Ανάλογα με τη γέμιση ο Gözleme μπορεί να είναι:
ispanakli = με σπανάκι
karisik = ανάμεικτος με «απ’ όλα»
kasar peynirli = με κασέρι ή άλλο τυρί κίτρινο από γάλα αγελαδινό
katmer = σκέτο
kiymali = με αρνίσιο κιμά
patatesli = με πουρέ πατάτας
peynirli = με τυρί φέτα
«Ακούστε» και την άποψη του Αγγελή:
"Είναι η διαδικασία του ψησίματος στην καυτή μεταλλική πλάκα, που ξεροψήνει τη λεπτή ζύμη και λιώνει τη γέμιση (τυρί, σπανάκι, πατάτα, κιμά ή μια μίξη των παραπάνω), που χαρίζει στην Τουρκική κουζίνα ένα από τα πιο νόστιμα μαμαδίστικα σνακ της.
Αν και η συνταγή του, όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη και τα υλικά επίσης μετρημένα και γνώριμα, τον καλό γκιοζλεμέ δεν τον συναντάς και πολύ συχνά. Συνήθως σου προσφέρουν μια version σαν άνοστη κρέπα με αδιάφορη γέμιση.
Αν βέβαια η τύχη, σας φέρει σε κάποια υπαίθρια εκδήλωση, ή σε καμιά γιορτή σε κανά πάρκο, αρχίστε να ψάχνετε για τις μαγείρισσες με τα μακριά φουστάνια και τα τσεμπέρια, που καθισμένες ανακούρκουδα μπροστά σε μια στρογγυλή πλάκα, θα ψήνουν γκιοζλεμέδες.
Βέβαια, για να μην σας αφήσω στην τύχη σας, ένα μέρος όπου εγγυημένα θα μπορέσετε να φάτε καλοψημένους γκιοζλεμέδες με λαχταριστή γέμιση, είναι στη Hala. Ένα παραδοσιακό εστιατόριο στην καρδιά του Ταξίμ, με παραφορτωμένη βέβαια φολκλορική ατμόσφαιρα (ωστόσο το προτιμούν και πολλοί Τούρκοι), όπου σε μια γωνιά κάθεται καταγής μια μπιρμπιλομάτα τροφαντή Τουρκάλα, που όλο σκέρτσο και καμάρι πλάθει το ζυμάρι και φουρνίζει λόφους από γκιοζλεμέδες!"

Στην Ελληνική τους εκδοχή τώρα, τους συναντάμε σαν Γκιουζλεμέδες κυρίως στα νησιά του Β.Α. Αιγαίου, που είναι όμως τελείως διαφορετική η προσέγγιση και το τελικό αποτέλεσμα.
Στο Γαστρονομικό Οδηγό Λέσβου, στη σελίδα 14, υπάρχει η σχετική συνταγή.

ΥΛΙΚΑ
Για τη ζύμη
3 κουπ αλεύρι
1 κτγ μαγιά ξερή
1 κτγ ζάχαρη
2 κτΣ ελαιόλαδο (extra vergin ELIA MARKOU)
1 ½ κουπ χλιαρό νερό
60 γρ λιωμένο βούτυρο
Για τη γέμιση
¼ Φέτα Καλαβρύτων τριμμένη
½ ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο

ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩ
Σε ένα μικρό μπολάκι ρίχνουμε τη μαγιά με τη ζάχαρη και διαλύουμε το μείγμα με ½ κούπα χλιαρό νερό.
Σε μια λεκάνη ανακατεύουμε το αλεύρι με το αλάτι και το λάδι.
Μόλις η μαγιά αρχίσει να κάνει φουσκάλες, αδειάζουμε το περιεχόμενο του μπολ μέσα στη λεκάνη με το αλεύρι.
Προσθέτουμε και τι υπόλοιπο νεράκι λίγο – λίγο, και ζυμώνουμε μέχρι να πάρουμε μια μαλακή ελαστική ζύμη. Χωρίζουμε τη ζύμη σε 8 μέρη και τη σκεπάζουμε με μια πετσέτα για περίπου 30’.
Μεταφέρουμε κάθε κομμάτι πάνω σε αλευρωμένη τάβλα και ανοίγουμε πολύ λεπτό φύλλο!!

Βάζουμε μέρος από τη φέτα και τον μαϊντανό πάνω στο φύλλο και το διπλώνουμε σε φακελάκι αρχίζοντας από τις απέναντι πλευρές, εσωκλείοντας τη γέμιση.
Σκεπάζουμε τα φακελάκια με πετσέτα για να μη ξεραθούν.
Ζεσταίνουμε στο μάτι ένα αντικολλητικό τηγάνι σε μέτρια θερμοκρασία, (με διαβάθμιση 0-9 στο 6) και μόλις είναι έτοιμο αρχίζουμε να ψήνουμε τα πιτάκια μας.
Δε θέλει πολύ ώρα. Σε 3 λεπτά περίπου μόλις η ζύμη χρυσίσει και πετάξει «μάτια», αλείφουμε την άψητη πλευρά με λιωμένο βούτυρο και γυρνάμε την πίτα από την άλλη.

Ψήνουμε για 2-3 λεπτά ακόμα και την αποσύρουμε από το τηγάνι.
Το φύλλο είναι τόσο λεπτό που διακρίνονται τα υλικά της γέμισης
 

Αλείφουμε και τη 2η πλευρά με λίγο βούτυρο, κόβουμε τον γκιουζλεμέ στα 4 και σερβίρουμε. Ταιριάζει απόλυτα με κάποιο ντιπ γιαουρτιού και ντομάτα!!!!
Πίνουμε «Ψηλές Κορφές» που δένει απόλυτα, ή ουζάκι Σαμιώτικο - Χιώτικο - Μυτιλήνης καζανιστό!!

ΦΑΚΕΣ ΜΕ ΛΟΥΚΑΝΙΚΑ

Να φάμε και κανένα όσπριο! 
Πολύ στον μεζέ το'χουμε ρίξει τελευταία. 
Βέβαια και το συγκεκριμένο όσπριο το χει το μεζεδάκι του..αλλά το'χει μέσα!! 
Αμ τί νομίζατε? Απλές φακές θα τρώγαμε?? 
Αμ δε!

ΥΛΙΚΑ

1/2 πακέτο φακές ψιλές (καθαρισμένες και πλυμένες)

1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο

2 σκελίδες σκόρδο στην πρέσα

1 κόκκινη πιπεριά Φλωρίνης ψιλοκομμένη

2 καρότα σε κυβάκια

3 φύλλα δάφνης

ελαιόλαδο

1 κούπα χυμό ντομάτας

1/2 κτ. σπ. πάστα ντομάτας

Λουκανικάκια χωριάτικα (ή ότι τύπου μας αρέσει)

αλάτι

πιπέρι

ρίγανη

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Σοτάρουμε σε λίγο 4 κτ. σπ. ελαιόλαδο το κρεμμύδι με το σκόρδο. Προσθέτουμε το καρότο και την πιπεριά. Ρίχνουμε τις φακές και σκεπάζουμε με ζεστό νερό. Ρίχνουμε και τα δαφνόφυλλα, τον χυμό και την πάστα ντομάτας, αλάτι, πιπέρι και λίγη ρίγανη. Βράζουμε ώσπου να μαλακώσουν οι φακές προσθέτοντας νερό όποτε χρειάζεται. Λίγο πρίν να είναι έτοιμες και τις κατεβάσουμε απο την φωτιά, προσθέτουμε και τα λουκανικάκια κομμένα στην μέση να πάρουν μια τελευταία βράση όλα μαζί αλλά να μην μαλακώσουν και τα λουκάνικα.

Σερβίρουμε το φαγάκι μας ζεστό και το συνοδεύουμε με ότι άλλο θέλουμε. Σίγουρα όμως με φρέσκο ψωμάκι!!

ΜΠΙΣΚΟΤΑ "Follow Your Heart!"

Μπισκότα καρδούλες, με γέμιση κρέμα

Είχε προηγηθεί μια καταπληκτική Κυριακάτικη εκδρομή με γεύμα πάνω στην ακρογιαλιά κι έναν ήλιο να βουτάει στη θάλασσα το δειλινό και να βάφει τα ήσυχα νερά, με χίλια χρώματα.
Αυτή την αίσθηση θέλησα να μεταφέρω αργότερα στην κουζίνα μου. Ένα μαλακό μπισκότο, με όχι έντονη γλύκα, που να βρίσκει αυτό που του λείπει, εκεί που η δαγκωματιά φτάνει στο τέρμα της και η κρέμα ξεχειλίζει στο στόμα και σκορπά δροσιά, γλύκα και 1000 αρώματα..!!

ΥΛΙΚΑ
Μπισκότο
3 κούπες αλεύρι
2 κτΣ κακάο
1 κτγ baking powder
1/4 κτγ αλάτι
125 γρ Βιτάμ soft
1 κούπα ζάχαρη καστανή
1 αυγό
1 κτγ vanilla extract
1/2 κούπα γάλα
Κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής
Κρέμα
200 γρ τυρί κρέμα
60 γρ βούτυρο
2 κτγ vanilla extract
2 κούπες ζάχαρη άχνη


ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩ
Αναμειγνύουμε το αλεύρι με το κακάο, το αλάτι και το μπέικιν.
Στη λεκάνη του μίξερ χτυπάμε σε γρήγορη ταχύτητα το βιτάμ και τη ζάχαρη. Μόλις αφρατέψει το μίγμα, προσθέτουμε το αυγό και συνεχίζουμε το χτύπημα στην ίδια ένταση. Χαμηλώνουμε την ταχύτητα και ρίχνουμε το γάλα και τη βανίλια. Μετά από λίγο τη χαμηλώνουμε τελείως και ρίχνουμε σιγά σιγά το μίγμα από το αλεύρι.
Μόλις η ζύμη μας έρθει και γίνει μαλακιά και εύπλαστη, ρίχνουμε μερικές σταγόνες από το κόκκινο χρώμα, έτσι που να πάρει μια γλύκα η όψη του.
Σταματάμε το μίξερ και προθερμαίνουμε το φούρνο στον αέρα στους 180ο C.
Παίρνουμε κομμάτια από τη ζύμη και με τη βοήθεια του πλάστη, την απλώνουμε σε μια επιφάνεια, σε πάχος 0,5 cm.

Με το ανάλογο κουπ – πατ κόβουμε κομμάτια και τα απλώνουμε στη λαδόκολλα με την οποία έχουμε καλύψει την επιφάνεια του ταψιού. Με τη συγκεκριμένη δόση, γέμισα 2 ταψιά. Τα βάζουμε στο φούρνο (για 10 λεπτά) και ξεκινάμε την κρέμα.
Χτυπάμε το τυρί κρέμα και αφρατέψει και στη συνέχεια προσθέτουμε το βούτυρο και το εκχύλισμα βανίλιας.
Χαμηλώνουμε την ταχύτητα, ρίχνουμε στον κάδο την άχνη και μόλις ενσωματωθεί, γυρνάμε την ταχύτητα στο max και την χτυπάμε για 2-3 λεπτά. Είναι έτοιμη!!
Βγάζουμε τα ταψιά και αναποδογυρίζουμε τα μπισκότα.

Μόλις κρυώσουν, αλείφουμε την επιφάνεια ενός μπισκότου με κρέμα και τη σκεπάζουμε με το ταίρι του.
Βάζουμε τα γεμιστά μπισκότα στο ψυγείο καλυμμένα με πλαστική μεμβράνη και τα προσφέρουμε δροσερά.
Η αίσθηση που αφήνει κάθε δαγκωματιά, είναι απίστευτη!!

Μαλακό μπισκότο και βελούδινη, δροσερή, αρωματική, γλυκιά κρέμα…

ΣΠΑΝΑΚΟΠΙΤΑ

Βρε μαμά.....θα φτιάξεις καμιά πιτούλα να πάρω και στο σχολείο?? Πιτούλα "αληθινή"...ξέρεις εσύ!!!
Αμέεεε...το συζητάς??
Και αποστολή εξετελέσθη άμεσα!! Η συνταγή που ακολουθεί είναι για ένα μεσαίο ταψάκι. Για μεγαλύτερο προσαρμόζετε τα υλικά αναλόγως.



ΥΛΙΚΑ για το φύλλο
1/2 kg αλεύρι μπλέ
1 φακελάκι μαγιά ξερή
1/2 σφηνάκι ξύδι (κάνει το φύλλο πιο τραγανό) ή τσίπουρο
λίγο αλατάκι
χλιαρό νερό όσο πάρει
1/2 φλ. κφ. ελαιόλαδο


ΥΛΙΚΑ για την γέμιση
1 kg σπανάκι
4 κρεμμυδάκια φρέσκα ψιλοκομμένα
1 κρεμμύδι ξερό ψιλοκκομένο
3 πράσα ψιλοκομμένα (το λευκό μέρος)
1/2 ματσάκι άνιθο ψιλοκομμένο
1/4 φέτα τριμμένη
1 αυγό χτυπημένο
αλάτι
σκόρδο σκόνη

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Σε ένα μπολ ρίχνουμε το αλεύρι και την μαγιά. Προσθέτουμε λίγο χλιαρό νερό και ανακατεύουμε. Προσθέτουμε το αλάτι το ξύδι (ή τσίπουρο) και το λάδι.Αν χρειάζεται συμπληρώνουμε με νερό ώσπου να φτιάξουμε μια ζύμη μαλακή που να μην κολλάει στα χέρια.  Σκεπάζουμε με μια καθαρή πετσέτα και αφήνουμε το ζυμάρι στην άκρη να ξεκουραστεί και να φουσκώσει.


Σε μια κατσαρόλα σοτάρουμε σε λίγο ελαιόλαδο τα φρέσκα κρεμμυδάκια, το ξερό και τα πράσα. Όταν μαλακώσουν όλα τα ζαρζαβατικά μας προσθέτουμε και το σπανάκι. Σκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε το σπανάκι να μαλακώσει με τα υγρά του. Ενδιάμεσα ξεσκεπάζουμε και προσθέτουμε αλάτι και το σκόρδο σε σκόνη. Αφού εξατμιστούν όλα τα υγρά αποσύρουμε απο την φωτιά και αφήνουμε την γέμιση να κρυώσει. Στην συνέχεια και αφού κρυώσει, ρίχνουμε την φέτα, το αυγό και τον άνηθο.
Δεεεενννν τελειώσαμε!!! Έχουμε και το φύλλο!!


Χωρίζουμε το ζυμάρι σε 7 μπαλάκια.
Σε αλευρωμένη επιφάνεια, ανοίγουμε το κάθε μπαλάκι σε λεπτό φυλλαράκι!! Λαδώνουμε ένα μεσαίο ταψί και βάζουμε 3 φύλλα κάτω λαδώνοντας ενδιάμεσα. Ρίχνουμε την γέμιση (σουρώνοντας όσο γίνεται τυχόν υγρά) και σκεπάζουμε από πάνω με άλλα 4 φύλλα ξανά λαδώνοντας τα ενδιάμεσα. Γυρίζουμε τα πλαϊνά των φύλλων σε κόθρο ( αγαπημένο!!!!!) και λαδώνουμε ξανά καλά την επιφάνεια. Χαράζουμε ελαφρά χωρίς να φτάσει το μαχαίρι στον πάτο του ταψιού και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170C μέχρι να ροδίσει η πίτα μας και....καλή μας όρεξη!!


* Εμένα προσωπικά αλλά και του μικρού βοηθού μου, μας αρέσει η πίτα να είναι λεπτή σε πάχος. Περί ορέξεως όμως.....
**Αν βαριέστε να ανοίγετε πολλά φύλλα, μπορείτε να την κάνετε εξίσου νόστιμη με 2 φύλλα. Με τον κλασικό τρόπο ένα πάνω ένα κάτω.
*** Δεν βάζω στην πίτα ούτε ρύζι, ούτε τραχανά ούτε τίποτα ανάλογο. Μια χαρά γίνεται και έτσι και χωρίς υγρασίες.

2011_Η πίτα μας!!

Η ιδέα για την κοπή της πίτας μας, προέκυψε ξαφνικά και απ ότι έδειξε ήταν ...πολύ καλή!!
Από μόνη της φυσικά, δε θα μπορούσε να έχει την παραμικρή τύχη, αν δε βρίσκονταν άνθρωποι να την υποστηρίξουν.
Δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο, να μαζευτούν τόσα άτομα, σχετικά άγνωστα μεταξύ τους, γύρω από ένα (…εεε, τρία) τραπέζι, να δέσουν σαν παρέα και να απογειώσουν τη βραδιά με το κέφι τους και τη ζωντάνια τους! 
Αυτό για να γίνει χρειάζεται θέληση, χρειάζεται εμπιστοσύνη, χρειάζεται αποδοχή, χρειάζεται ανοιχτή καρδιά, χρειάζεται ζεστασιά!!!


Αποδείξαμε ότι όλα αυτά τα διαθέτουμε και βρεθήκαμε να μιλάμε, να τραγουδάμε και να διασκεδάζουμε σαν μια μεγάλη συντροφιά, δεμένη από χρόνια!!!

Η βραδιά έκρυβε πολλές εκπλήξεις.
Ήταν εκεί το SpIrToKoYto, η Έφη, η Εφούλα, η Marion, η Ξανθή, η Έλενα, η Μαρία Β., η Μέτη, η Ρένα Β., η Αμαλία, η manousina, η Katerina, η Μαρία Μπέικα, η Stella Spanou, η Αθηνά, η Nicky Lamprinou, η Πόπη, η Βίκυ και η αφεντιά μου. Μαζί με τους φίλους και τους δικούς μας μαζευτήκαμε 30 άτομα!! 

Θα μπορούσε να ήμασταν ακόμα περισσότεροι, αν ο ιός της γρίπης, δεν έκλεινε πονηρά το ματάκι στη Λίλα, στη Foivi, στην Johanna, στην Elena S,στη maria mas., κι αν ακόμα είχα μπορέσει να ενημερώσω κι άλλους φίλους, που ίσως δεν το πληροφορήθηκαν έγκαιρα.

Οι πίτες μας ήταν 3 και ήταν όλες υπέροχες!!

Η εντυπωσιακή μέσα κι έξω της Νίκης

Η γευστικότατη σοκολατένια της Αθηνάς

Η τεράστια σε μέγεθος και γεύση της Μέτης.

Τα δώρα για τους τυχερούς της βραδιάς αλλά και τα υπόλοιπα για όλους τους παρευρισκόμενους πολλά!! (κι αυτά θα ήταν περισσότερα, αν η κακοκαιρία δεν άφηνε τις κούτες με τα Σαμιώτικα κρασιά, μακριά μας)

Τα κρασιά του Γιώργου Βασιλείου & το βιβλίο της Βιβής Παλαιοκρασσά με Ανδριώτικες Συνταγές, από την Πόπη!!

Οι "Καβάλας γεύσεις", το καινούριο και βραβευμένο βιβλίο της Στέλλας!

 

Το άρωμα της Βιβής

Η ζιβανία της Κατερίνας

Τα υπέροχα βαζάκια με τη μαρμελάδα της Ξανθής

Τα καταπληκτικά μπισκοτένια γούρια της Βίκυς


Τα φοβερά αναμνηστικά της manousinaς και το ξεχωριστό δώρο της με τα εργαλεία της κουζίνας


Το καλάθι με τα κρασιά από τις Αμαλία, Έλενα, Μαρία Β., Μέτη & Ρένα Β. ! 


Τα υπέροχα κεράσματα, αμυγδαλωτά με άρωμα τριαντάφυλλο της Μαρίας Μπέικα

Τα μπουκάλια με το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο ΜΑΡΚΟΥ 

και τα σαπουνάκια επίσης από ελαιόλαδο, του ίδιου παραγωγού, από τα Κουμέικα της Σάμου

Οι «Ψηλές Κορφές», το υπέροχο κρασί της ΕΟΣΣ

Κορίτσια αν έχω ξεχάσει κάτι, ή αν έγραψα κάτι λάθος, να μου το πείτε!!!!

Θα μπορούσαμε να έχουμε ακόμα τα fortune cookies της Φοίβης και το καλάθι με τα εδώδιμα της Λίλας, αλλά φευ..

Η ατμόσφαιρα ήταν ζεστή από την αρχή!! Όταν γέμισαν τα τραπέζια κι οι μουσικές άρχισαν να μας ταξιδεύουν, σηκώσαμε κι εμείς πανιά κι αρμενίσαμε στο πέλαγος της χαράς, της γιορτής, της διασκέδασης!!!

Και του χρόνου με την ίδια όρεξη και διάθεση κι αν το μπορούμε, ας γεμίσουμε ολόκληρο το μαγαζί!!!!
Καλή χρονιά και σας ευχαριστώ!!

Update : Παρέλαβα σήμερα (Δευτέρα) το απόγευμα, 2 κιβώτια με κρασιά από την Ένωση Οινοποιητικών Συνεταιρισμών Σάμου. Τα κρασιά προορίζονταν για την εκδήλωσή μας. Η κακοκαιρία που προέκυψε την περασμένη Πέμπτη, δεν επέτρεψε στο πλοίο να πραγματοποιήσει το προγραμματισμένο δρομολόγιο κι έτσι έμεινε δεμένο στο νησί.

Τα κιβώτια περιλαμβάνουν Samos Vin Doux (μοσχάτος γλυκύς) και Golden Samena  (μοσχάτος ξηρός).
Ήταν και είναι προορισμένα για όλους τους food bloggers που είχαν δηλώσει συμμετοχή στην κοπή της πίτας.

Θα προσπαθήσω να επικοινωνήσω λοιπόν με όλους τους "δικαιούχους", προκειμένου να κανονίσουμε τη διανομή!!

ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΓΕΜΙΣΤΑ

Ενα μεζεδάκι ιδανικό για κρασάκι ή μπυρίτσα. Αναλλόγως τις προτιμήσεις:) Με  όλα ταιριάζει το ίδιο πάντως!

Είναι εύκολο και πολύ χορταστικό.

ΥΛΙΚΑ

1 συσκευασία μεγάλα λευκά μανιτάρια (αγκάρικους)

1/2 κόκκινη πιπεριά κομμένη σε κυβάκια

1 μεγάλο κρεμμύδι κομμένο σε κυβάκια

1 σκελίδα σκόρδο στην πρέσα

τα μισά κοτσανάκια απο τα μανιτάρια ψιλοκομμένα

4 φέτες μπέικον ή 4 φέτες ζαμπόν κομμένο σε τετραγωνάκια

1/2 δόση μπεσαμέλ

100 gr κασέρι τριμμένο

100 gr γραβιέρα πικάντικη

αλάτι - πιπέρι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Πλένουμε τα μανιτάρια ( άλλοι λένε να τα βουρτίζουμε και οχι να τα πλένουμε. Εγώ πάντως τα πλένω κανονικά γιατί έχουν αρκετό χώμα πάνω τους..... και απο κάτω τους)!!!

Κόβουμε τα μπαστουνάκια τους και κρατάμε τα μισά για αργότερα. Με ένα κοφτερό μαχαίρι, τα καθαρίζουμε απο κάτω. Κάνουμε δηλαδή "χώρο" για να υποδεχτούν την γέμιση αφαιρόντας τις "τριχούλες". ( Επιστημονική περιγραφή έτσι)?? Αφήνουμε τα μανιτάρια στην άκρη να στραγγίζουν.

Μπεσαμέλ:

Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνουμε μια κουταλιά ( γεμάτη ) μαργαρίνη και αφού κάψει προσθέτουμε μια κουταλιά της σούπας αλεύρι. Ανακατεύουμε καλά και συνέχεια να ψηθεί το αλεύρι και στην μετά προσθέτουμε μια κούπα ζεστό γάλα. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα μέχρι να δέσει η σάλτσα μας. Νοστημίζουμε με λίγο μοσχοκάρυδο και λίγο αλάτι.

Σε ένα τηγάνι και σε ελάχιστο ελαιόλαδο σοτάρουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο. Στην συνέχεια προσθέτουμε την πιπεριά, τα κοτσανάκια απο τα μανιτάρια και το μπέικον ή το ζαμπόν ψιλοκομμένα.

Ρίχνουμε πιπέρι και μεταφέρουμε την γέμιση μέσα στην μπεσαμέλ.

Ρίχνουμε και την γραβιέρα και ανακατεύουμε καλά. Γεμίζουμε τα μανιτάρια και τα τοποθετούμε σε ταψί. Τα πασπαλίζουμε με το κασέρι.

Σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170C για 30' και άλλα 10΄στο τέλος ξεσκέπαστα. Δεν προσθέτουμε υγρά στο ταψί μας, καθώς τα μανιτάρια θα βγάλουν απο μόνα τους νερό και θα βράζουν σε αυτό.

Σερβίρουμε ζεστά και καλή μας όρεξη!!!!

ΛΑΧΜΑΤΖΟΥΝ - Lahmacun - Lahmaǰun

Καλημέρα σας και καλό μήνα!! 
Για την αλήθεια του πράγματος, άλλη ανάρτηση είχα σκοπό να κάνω σήμερα, ξεκινώντας το αφιέρωμά μου στα «δάνεια» -συνταγές που αγάπησα μέσα από τις δικές σας αναρτήσεις-, αλλά ήταν τόσο μεγάλο …το «ζόρι» που τράβηξα μ’ αυτή τη συνταγή, αλλά και τόσο μεγάλη η απόλαυση στο τέλος, που είπα να της παραχωρήσω θέση!!
Το Λαχματζούν -σύμφωνα με τη γουίκι- (Lahmacun στα τούρκικα ή lahmajoun, lahmaǰun լահմաջուն ή լահմաջո lahmaǰo στα αρμένικα, لحم بعجين, bi'ajīn Lahm στα αραβικά, που σημαίνει "κρέας με ζύμη», είναι μια τυποποιημένη πίτα (βλ. σουβλάκι) της ανατολής και αποτελείται από ένα στρογγυλό, λεπτό κομμάτι ζύμης καλυμμένο με κιμά (συνηθέστερα από μοσχαρίσιο και αρνίσιο κρέας). 
Σερβίρεται συχνά ραντισμένο με χυμό λεμονιού, τυλιγμένο με λαχανικά και αρωματικά, όπως τουρσιά, ντομάτες, πιπεριές, κρεμμύδια, μαρούλι, μαϊντανό ή κόλιαντρο. 
Το συναντάμε να πουλιέται ευρέως στην Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, τη Γεωργία, το Ιράν, το Ιράκ, την Ιορδανία, το Λίβανο, την Παλαιστίνη, τη Σαουδική Αραβία, τη Συρία και την Τουρκία, όπου υπάρχουν εστιατόρια που ειδικεύονται στο Λαχματζούν.
Το συνάντησα κι εγώ πρόσφατα σε μια φωτογραφία και όπως το είδα λαχταριστό, αποφάσισα να το φτιάξω το ίδιο βράδυ…



Άλλαι όμως αι βουλαί του Γιώργη και άλλα …AEG κελεύει !!! 
Ετοίμασα τη ζύμη, έφτιαξα και τον κιμά και μόλις γύρισα το κουμπί του φούρνου να προθερμανθεί, το σπίτι βυθίστηκε στο απόλυτο σκοτάδι… Βραχυκύκλωμα και … το ρελέ πεσμένο! 
Η αυτοψία έδειξε βλάβη στο μοτέρ του αέρα, που επηρέαζε τη συνολική λειτουργία του φούρνου!! Μετά από 12 χρόνια συνεχούς και αδιάλειπτης λειτουργίας, «τόλμησε» να μου τη φέρει!! 
Και τώρα τι κάνουμε; Τηλέφωνο στην πεθερά μου: «Βάλε το φούρνο στους 220 κι έρχομαι να ψήσω». 
Η αρχική σκέψη ήταν να φτιάξω ατομικά, αλλά τέτοια ώρα, τέτοια λόγια. Χώρισα και άπλωσα τη ζύμη σε 4 ταψάκια πίτσας, πήρα και την κατσαρόλα με τον κιμά παραμάσχαλα και βγήκα στους δρόμους.

Το τέλος της βραδιάς με βρήκε λίγο περισσότερο κουρασμένο, μα απόλυτα ευχαριστημένο από το τελικό αποτέλεσμα, αλλά και το κρασί που δοκίμασα για πρώτη φορά, και βοήθησε να πάνε κάτω «τα φαρμάκια»!!

ΥΛΙΚΑ
Για τη ζύμη
500 γρ. αλεύρι
2 κτΣ ελαιόλαδο
1 κτΣ βούτυρο (αρωματικό tip)
2 κτγ. μαγιά ξερή
1 κτγ. ζάχαρη
1 κτγ. αλάτι
1 κούπα (~200 ml) χλιαρό νερό


για την επικάλυψη:
500 γρ. μοσχαρίσιο κιμά
¼ φλιτζανιού ελαιόλαδο
1 σφηνάκι λιαστό Σαμιώτικο κρασί
2 ντομάτες αποφλοιωμένες & λιωμένες
1 κουταλιά της σούπας πελτέ ντομάτας 

2 πιπεριές ψιλοκομμένες
1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη
2 κρεμμύδια στον τρίφτη
1 χούφτα μαϊντανό ψιλοκομμένο
5 κόκκους μπαχάρι
½ κτγ. πιπέρι καγιέν
½ κτγ. κύμινο
αλάτι, πιπέρι

ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩ
Κοσκινίζουμε το αλεύρι και το αναμειγνύουμε με τη μαγιά, τη ζάχαρη και το αλάτι. Προσθέτουμε το ελαιόλαδο και το βούτυρο σε φλοίδες και δουλεύουμε το μείγμα στον κάδο του μίξερ σε χαμηλή ταχύτητα για 2-3 λεπτά, μέχρι να ψιχουλιάσει. 
Προσθέτουμε τότε το χλιαρό νερό λίγο – λίγο, μέχρι να πάρουμε μια ζύμη ελαστική. Σταματάμε το …δούλεμα και σκεπάζουμε το ζυμάρι με μια πετσέτα και το αφήνουμε στην άκρη για 1 ώρα, να φουσκώσει και να διπλασιαστεί σε όγκο.
Σειρά παίρνει τώρα ο κιμάς. 
Ξεκινάμε σοτάροντας το κρεμμύδι και το σκόρδο στο ελαιόλαδο. Τα αφήνουμε να μαλακώσουν αλλά προσέχουμε να μην αλλάξουν χρώμα. Για να μην αρπάξουν, ρίχνουμε λίγο αλάτι. Προσθέτουμε τον κιμά, τις πιπεριές, τα μπαχαρικά και ανακατεύουμε με ένα μεγάλο πιρούνι για να τον «σπάσουμε» σε μικρά κομματάκια και να καβουρδιστεί ομοιόμορφα.
Σβήνουμε με το Σαμιώτικο και προσθέτουμε τις ντομάτες και τον πελτέ. Ανακατεύουμε, χαμηλώνουμε τη φωτιά και τον αφήνουμε να γίνει.

Μόλις ετοιμαστεί, τον αποσύρουμε από την εστία και αφού κρυώσει, προσθέτουμε ανακατεύοντας το μαϊντανό, αφήνοντας στην άκρη μια μικρή ποσότητα για το σερβίρισμα. 
Προθερμαίνουμε το φούρνο (λέμε τώρα!!!) στους 220ο C. 
Πιέζουμε τη ζύμη να ξεφουσκώσει και τη χωρίζουμε σε 8 μέρη. 
Σε αλευρωμένη επιφάνεια ανοίγουμε στρογγυλές (όσο γίνεται) πίτες, πάχους 1 cm περίπου. 
Στρώνουμε τα ταψάκια μας με λαδόκολλα, αλείφουμε με ελαιόλαδο το χαρτί και τοποθετούμε επάνω τις πίτες μας. Τις αφήνουμε κανένα 10λεπτο να περιμένουν και απλώνουμε στην επιφάνειά τους τη σάλτσα με τον κιμά. Το μέρος που μένει ακάλυπτο, το αλείφουμε με ελαιόλαδο.

Φουρνίζουμε για 8 με 10 λεπτά, ανάλογα με το φούρνο και σερβίρουμε πασπαλίζοντας την επιφάνεια με τον υπόλοιπο μαϊντανό!!! Οι πίτες μας πρέπει να είναι αρκετά ελαστικές με καλοψημένες άκρες, έτσι ώστε να μπορούν να λυγίσουν και να τυλίξουν μέσα τους ότι άλλο θέλουμε να βάλουμε (περί ορέξεως…). Έστυψα και λεμόνι, που του πήγαινε γευστικά, αλλά δε με ενθουσίασε. Ίσως επειδή ο κιμάς δεν είχε αρνί.

Το τραπέζι μας για μια ακόμα φορά κόσμησε με την παρουσία του και το περιεχόμενό του ένα υπέροχο κρασί με Χιώτικη καταγωγή. Ήταν κι αυτό δώρο του ανώνυμου αφεντικού και κυριάρχησε με την «καψαλισμένη» γεύση του και τα υπέροχα γήινα αρώματα του.
Πρόκειται για ένα κρασί που φέρει το όνομα «αριουσία χώρα» και προέρχεται και αυτό από τους αμπελώνες της Αρούσιος στις πλαγιές της Αμανής από τις ποικιλίες Ασύρτικο και Αθήρι.


Εξαιρετικό!!!